GALERIA

W piątek 1 kwietnia w grupie V obchodziliśmy Światowy Dzień Świadomości Autyzmu który przypada 2 kwietnia. Naszym celem było uświadomienie dzieci na temat autyzmu, problemów osób z tym zaburzeniem i ich rodzin. Chętne dzieciaki wykonały niebieskie motyle (kolor niebieski to symbol autyzmu). /M.O./

Dzieci z grupy V pod kierunkiem p. Marii Serek i p. Moniki Olejnickiej zrealizowały moduł V projektu „ Magiczna moc bajek”. 

Zrealizowałyśmy następujące zadania z modułu V - Tradycja:

- „ Poznajemy nasz region” – dzieci poznały historię naszego miasta  na podstawie legend       „ Założenie Tarnogrodu” i „ Cudowne źródełko”. W ramach zajęć rozmawialiśmy o zabytkach Tarnogrodu prezentowanych na zdjęciach.                             

   - „ Historia zaklęta w zabytku” – wspólnie wykonaliśmy album „ Zabytki Tarnogrodu”.   Dzieci pomalowały w nim tarnogrodzkie zabytki: kościół parafialny p.w. Przemienienia Pańskiego, cerkiew, synagogę i kościół p. w. Świętego Rocha.

- Odbyliśmy „ spacer historyczny” do Izby Regionalnej mieszczącej się w Tarnogrodzkim Ośrodku Kultury, gdzie wysłuchaliśmy opowieści o czasach naszych pradziadków, a także obejrzeliśmy przedmioty przedstawiające dawne dzieje naszego miasta i regionu.

 – Obejrzeliśmy bajkę „ Wędrówki Pyzy”

- Dzieci rozmawiały o tradycji, czym ona jest dla człowieka. Wszyscy uznali, że tradycja, zwyczaje i obyczaje są naszą historią życia. Przedszkolaki mają poczucie dumy i przynależności, z tego kim są i jaką mają rodzinę, dostrzegają wartość tradycji oraz wykazują szacunek do swojej małej ojczyzny / M.S./

Podczas siódmej już lekcji w ramach trzeciej edycji ogólnopolskiej akcji edukacyjnej "Dzieci uczą rodziców" która odbyła się w naszym przedszkolu 30 marca 2022 roku dzieci utrwaliły wiedzę nt. tego czym jest wszechświat, jakie planety wchodzą w skład Układu Słonecznego oraz poznały kilka ciekawostek dotyczących efektów działalności człowieka w kosmosie./A.S./

21 marca przypada Światowy Dzień Zespołu Downa. Ta data nie jest przypadkowa i nawiązuje do obecności u osób z zespołem Downa  dodatkowego,  trzeciego chromosomu w 21. parze chromosomów. Kolorowe skarpetki to symbol solidaryzowania się z osobami z zespołem Downa  i ich rodzinami. To drobny gest, ale wymowny   i dodający otuchy. / J.B./

Przekazywanie z pokolenia na pokolenie obyczajów, zachowań, norm społecznych i wierzeń.

  Dzieci z grupy IV prowadzonej pod kierunkiem p. Małgorzaty Grabias i p. Jolanty Gawda-Bryła w miesiącu lutym zrealizowały następujące zadania;

- Poznajemy nasz region- zapoznanie dzieci z historią swojego regionu, zabytkami, budzenie uczuć patriotycznych. Dzieci posłuchały ciekawostek o założeniu miasta Tarnogrodu przekazane przez wychowawczynię. Dowiedziały się, że Tarnogród to miasto królewskie w którym zamieszkiwała ludność trzech wyznań: rzymskokatolicka, mojżeszowa i prawosławna. Do dziś świadczą tarnogrodzkie świątynie; kościół, synagoga i cerkiew. Na podstawie prezentowanych zdjęć, dzieci rozpoznawały zabytki z najbliższej okolicy. Dużym zainteresowaniem cieszyły się również legendy napisane przez Uczniów Szkoły Podstawowej w Tarnogrodzie, które dotyczyły powstania naszego miasta: „ Założenie Tarnogrodu” oraz  „Cudowne źródełko”. Na koniec najmłodsi dowiedzieli się, że symbolem miasta jest herb, który  przedstawia czarnego gryfa (bez skrzydeł) na czerwonym tle, trzymającego w łapach nożyce.

-„Historia zaklęta w zabytku”-praca zespołowa- wykonanie albumu, przewodnika nt. zabytku w mojej miejscowości/ regionie. Nawiązując do informacji zdobytych na  wcześniejszych zajęciach o Tarnogrodzie oraz prezentowanych zdjęć, dzieci pomalowały narysowane tarnogrodzkie zabytki: synagogę, kościół p.w. Przemienienia Pańskiego, cerkiew i kościół p. w. Świętego Rocha. Prace dzieci wykonały kilkoma technikami (pastelami suchymi i olejnymi, farbami akwarelowymi i kredkami świecowymi) a następnie zostały umieszczone w  bloku rysunkowym, z którego zrobiliśmy „Przewodnik po zabytkach w Tarnogrodzie”. W naszym przewodniku znajdują się również prace dzieci przedstawiające to, co kojarzy im się z Tarnogrodem: dom, plac zabaw, ogród.

- Legendy o polskich miastach tj: „Wars i Sawa”, „Jurata, królowa Bałtyku”, „Legenda o Skarbniku”, „Poznańskie koziołki”. W każdej z legend jest ziarenko prawdy oraz przesłanie, które niesie ze sobą. Legenda pt: „Wars i Sawa” wyjaśnia nazwę naszej stolicy –Warszawy. Kolejna  legenda „Jurata –Królowa Bałtyku” przedstawia pochodzenie bursztynów”;  „Poznańskie koziołki”-uzasadnia pomysł umieszczenia koziołków nad zegarem w poznańskim ratuszu. Inna opowieść, tj. „Legenda o skarbniku” przedstawia postać przyjaznego ludziom ducha kopalni. Skarbnik nie toleruje kłamstwa, potrafi być surowy dla osób leniwych, niesolidnych, skąpych.

- Cykliczne czytanie książek/opowieści  przez rodziców w ramach projektowego zadania  „Najpiękniej czyta moja mama i mój tata”. W miesiącu lutym, mama Matyldy przeczytała dzieciom legendę pt: „Wars i Sawa”.

- Dobranocki z dawnych lat- Pyza. Dzieci obejrzały cykl bajek  „Pyza na polskich ścieżkach”. Poznały historię  małej kluseczki, a następnie razem z nią podróżowały po Polsce. Odwiedzając wiele ciekawych miejsc mogły dostrzec nie tylko piękno naszego kraju, ale również poznać tradycje i obyczaje odwiedzanych miejsc. / M.G./

Bal karnawałowy dla  przedszkolaków to dzień niezwykły, często wyczekiwany przez wiele tygodni. Jest atrakcją bardzo lubianą przez dzieci, dostarczającą im wielu przeżyć i radości. Tak też było w dniu 27.01.2022 r w grupie II trzylatków, gdzie odbył się wielki Bal Karnawałowy.

Tego dnia  już od rana w przedszkolu pojawiały się kolorowe postacie. Dzieci przebrane były za  bohaterów znanych bajek, w salach przedszkolnych można było spotkać wróżki, królewny, księżniczki,  motylki, rycerzy, piratów, pajacyków, policjantów, Spider-Mana, Batmana nawet  nie sposób zliczyć i wymienić tych wszystkich  postaci. Rozpoznać dzieci było bardzo trudno. Wystrój sali wprowadził w radosny nastrój oraz zachęcał wszystkich do wesołej zabawy.

Bal umożliwił dzieciom i wychowawcom spędzenie czasu w miłej atmosferze. Wspólna zabawa przyniosła wiele radości naszym wychowankom, to było głównym celem tego balu.  Kiedy czas zabawy dobiegł końca dzieci z żalem opuszczały balową salę. Szkoda, że następny bal dopiero za rok. /A.S./